przygoda_na

TREŚĆ

    Po zakończeniu roku szkolnego dzieci wyjechały na obóz harcerski, do pięknego lasu, niedaleko wzgórza na którym stoi wspaniały średniowieczny zamek.
    To były naprawdę udane wakacje. Dzieci w trakcie pobytu poznawała zasady harcerskiego życia, zjednały sobie nowych przyjaciół, a także przeżyły wiele ciekawych przygód. Jedna z nich szczególnie zapadła im w serca, bo ...

    Jakie wspaniałe przygody przeżyją dzieci? Co niezwykłego ich spotka?

Czego dziecko nauczy się o świecie?

-   Poznają fascynujące tajemnice przyrody.
-   Przekonają się, że wiedza zdobyta w szkole, może zostać z powodzeniem wykorzystana w praktyce.
-   Rozwiną w sobie wyobraźnię i fantazję.

Z tej książki dowie się również, że:

-   dotrzymywanie danego słowa, jest cenna zaletą człowieka,
-   człowiek powinien dbać o otaczające go środowisko, bo jest jego częścią.

Urywek książki:

Hurra! Koniec szkoły! Dzieci wybiegają na boisko i umawiają się, co będą robić w wakacje.
- Ja pojadę do babci. – Ja z rodzicami nad morze. – Ja w góry. – A ja nad rzekę – przekrzykiwały się nawzajem.
- A ty, KRZYSIU? Zostajesz w OLSZTYNIE?
- Ja z MARTYNĄ jadę na obóz. Bardzo się cieszymy. Prawda MARTYNKO?
- No jasne. Chodź! Musimy się spakować. Jedziemy już jutro – odpowiedziała.
- No to cześć. Za czternaście dni będziemy z powrotem w OLSZTYNIE i wtedy się spotkamy – dzieci żegnają się i biegną do domu.
   Tam czeka na nie mama, która chce zobaczyć ich świadectwa. – No i jak one wyglądają? – zawołała z przedpokoju.                 - Hm, piękne! – pochwaliła ich po przeczytaniu świadectw. To może pomożecie mi w pakowaniu waszych rzeczy? – zapytała. KRZYŚ i MARTYNKA przytaknęli i pobiegli do szaf.
   Wszystko to nie trwało długo i za chwilę byli spakowani. Teraz tylko trzeba wytrzymać do rana. KRZYSIA i MARTYNKĘ czekają dwa tygodnie pełne wspaniałych przeżyć i przygód.
   Nastał ranek. Dzieci nie mogły spać z wrażenia - tak się cieszyły. Szybko wyskoczyły z łóżek, w kilka minut zjadły śniadanie. Zrobiły to tak szybko, że mama żałowała, że w ciągu roku nie wstają równie radośnie do szkoły. Następnie zarzuciły plecaki na ramię i ruszyły na zbiórkę. Rodzice odprowadzili je na autobus. Jeszcze buziak i pora wsiadać.
   W drodze dzieci zaprzyjaźniły się z innymi, rozmawiały, śmiały się i długa podróż upłynęła im bardzo szybko.
- Jesteśmy na miejscu! – zawołał kierownik obozu. – Wysiadać!
- Widzisz tam ten wielki zamek? – szepnął KRZYŚ do MARTYNKI i pokazał lesiste wzgórze niedaleko obozu.
- Od razu go zauważyłam.
- Mam nadzieję, że będziemy mieli czas na dokładne zwiedzenie tego zamku. Kto wie, może znajdziemy tam zakopany skarb albo spotkamy jakieś zamkowe straszydło – rozmarzył się KRZYŚ i zarzucił plecak na ramię. ...